Рубрика: English

Our school

Картинки по запросу Հարավային դպրոց
I want to speak about our school. I study at the Southern School of «Mkhitar Sebastatsi» Educomplex. I like my school very much. Our classrooms are very light because there are no walls in our school. We have joyful days here. After classes, we can ride bikes. When the weather is fine we play different outdoor games. We have a lot of plants in our school and we water them every day. We also have a big dog. Its name is Arjuk. All the children in our school love Arjuk. Arjuk has got a small doghouse behind the school. It is all the children’s duty to feed Arjuk every day. In summer we have an outdoor swimming-pool where we swim after classes. We have a lot of fruit trees around our school. Sometimes when the weather is fine we do our lessons outside, under the trees. We do different subjects at school: Armenian, Russian, English, Maths, Nature Study, Technology and PE. I like all the subjects, but most of all I like………… because it is very interesting. This is all about our school.
Реклама
Рубрика: Ռուսերեն

Учебный комплекс «Мхитар Себастаци»

Это слайд-шоу требует JavaScript.

Я хочу поговорить о нашей школе. Я учусь в Южной школе учебного комплекса «Мхитар Себастаци». Я очень люблю свою школу. Наши классы очень светлые,  потому что в нашей школе нет стен.

У нас бывают весёлые деньки. После уроков мы можем кататься на велосипеде. Во дворе мы играем в разные игры, когда погода тёплая. У нас в школе есть много растений и мы каждый день поливаем их. У нас так же есть большая собака. Кличка собаки Медвежонок. Все дети в школе любят Медвежонка. У Медвежонка есть маленький дом за школой. Обязанность всех учеников в школе каждый день кормить Медвежонка. Летом у нас есть открытый бассейн, в котором мы плаваем после уроков. Вокруг школы много фруктовых деревьев. Иногда, когда погода бывает тёплой, мы делаем наши уроки во дворе под деревьями.

Мы проходим разные уроки: армянский язык, русский язык, английский язык, математику, естествознание, технологию и физкультуру. Я люблю все предметы, но больше всего я люблю выборочный урок кино-фото, потому что он интересный. Столько о нашей школе.

Рубрика: Без рубрики

Осень идёт 

 Следом за летом                                         Ամռան հետևից

Осень идёт.                                                Աշունն է գալիս
Жёлтые песни
                                         Դեղին երգերով
Ей ветер поёт,
                                         Քամին է երգում:
Красную под ноги
                                Ոտքերի տակ կարմիր  

Стелет листву,                                    Փռում  տերևները,
Белой снежинкой
                            Սպիտակ փաթիլով
Летит в синеву.
                              Թռչում է  կապույտ երկինք:
(В. Степанов)

Картинки по запросу Աշուն

Рубрика: Без рубрики

Կոտայքի մարզ

Կոտայքի մարզ, առաջին մակարդակի վարչատարածքային միավորՀայաստանի կենտրոնական հատվածում։ Միակ մարզն է, որը միջպետական սահման չունի Հայաստանի հարևան որևէ պետության հետ: Կոտայքը միաժամանակ նաև այն չորս մարզերից մեկն է, որոնք անմիջապես հարում են մայրաքաղաք Երևանին[1]:

Рубрика: հայրենագիտություն

«Ցլապահ» աստվածուհին (Անահիտ)

Картинки по запросу անահիտ աստվածուհիՆաև այդպես էր կոչվում պտղաբերության, արգասավորության, ծննդաբերության, իսկ ավելի վաղ շրջանում նաև ռազմի աստվածուհին՝ Անահիտը։ Նրան անվանում են ցլապահ, որովհետև ցուլը առաջ խորհրդանշել էր արգասավորություն ու սերնդագործություն, և պատահական չէ, որ նա համարվում էր արգասավորության և ծննդաբերության բոլոր աստվածների սրբազան կենդանին։ Անահիտին պատկերում են ցորենի հասկը, իսկ ավելի ուշ՝ ձիթենու ճյուղը ձեռքին։ Անահիտին նվիրված գլխավոր տոնը կապված էր բերքի հասունացման հետ։ Այն նշվում էր օգոստոսի 15-ին։

Նա հետևում է մարդկանց շրջանում բարիքների արդարացի բաշխմանը, օրենքների կատարմանը։

Рубрика: հայրենագիտություն

Առասպել Ագռավաքարի մասին

Երկար ժամանակ Փոքր Մհերը թափառում էր Սասնա սարերոում իր հավատարիմ ընկերոջ՝ հրեղեն Քուռկիկ Ջալալու հետ: Ծանր մտորումների մեջ էր, զգում էր, որ հերոսական կյանքը մոտենում է իր ավարտին: Ողբում էր ուժերը օրեցօր պակասում էին, իսկ ժողովրդի դժբախտությունները սաստկանում: Եվ ահա մի երեկո Մհերը կանգ առավ սև Ագռավաքարի առաջ: Նրա ահաբեկ ստվերը տարածված էր լճի վրա:

— Եթե ես խփեմ թրովս ժայռին, — ասաց նա ինքն իրեն, — և ժայռը ճաքի, ուրեմն հոգուս վրա մեղք չունեմ:

Վերջին ուժերը լարելով՝ նա հուժկու հարված հասցեց ժայռին և երկու մասի ճեղքեց Ագռավաքարը: Վերջին անգամ ժպտաց Մհերը արևի լույսին, թոթափեց ձիու բաշը և մտավ ներս՝ ժայռր ամիջապես փակվեց նրա հետևից ու ընդմիշտ քարացավ: Իմացան սասունցիները, որ Մհերը մտել է լեռան մեջ և զնդանել է իրեն առ հավերժ, յոթ օր ու յօթ գիշեր ողբում էին, կանչում Մհերին հետ, իրենց քարերին էին զարկում: Բայց այդ ամենը զուր էր: Շատ տարիներ անցան: Մեկ անգամ միայն մի հովիվ կարողանում է տեսնել Մհերին: Այդ հովիվը գիշերով հայտնվում է Ագռավաքարի մոտ: Քարը բացվեց ու միջում երևաց հզոր դյուցազնը՝ վիթխարի ձիու վրա:

— Մհեր, — ուրախացավ հովիվր, — ե՞րբ ես այստեղից դուրս գալու:

— Քանի աշխարհում սուտն է թագավորում, ես չէմ կարողանա այստեղից դուրս գալ: Երբ որ երկիրը կքանդվի և նորից կարարվի, գարու հատիկը կլինի պոպոքի չափ, իսկ ցորենի հատիկը՝ մասուի չափ, ես թույլտվություն կստանամ դուրս գալու ժայռի միջից:

Այդ օրվանից էլ ոչ ոք նրան չէր տեսել: Քայց ասում են, որ Վարդավառին և Համբարձման տոնին Ագռավաքարից ջուր է բխում: Դա Քուռկիկ Ջալալիկն է, իր սմբակներով խփում, հողից դուրս է բերում այդ ջուրը: Իսկ եթե ականջ դնեք քարին, կարելի է լսել Քուռկիկի բարակ խրխնջոցը: